Novatek, HiSilicon, a może SigmaStar? Najpopularniejsze układy SoC do kamer samochodowych

Większość osób, wybierając kamerę samochodową, patrzy przede wszystkim na megapiksele. To błąd. Wideorejestrator to w rzeczywistości mały komputer, a jego prawdziwym „mózgiem” nie jest matryca, lecz układ SoC (System on a Chip). To właśnie on decyduje, czy nagranie z nocnej jazdy będzie czytelne.

SoC dla kamery samochodowej jest tym samym co płyta główna dla komputera PC

Tak samo jak na płycie głównej komputera, producenci układów do kamer umieszczają odpowiedni procesor oraz kontroler pamięci, do którego dolutowuje się osobną kostkę RAM, a także inne układy wspomagające. Różnica polega na tym, że w przypadku SoC wszystko jest wlutowane i nie da się wymienić poszczególnych podzespołów. Każdy układ SoC ma zaimplementowane podstawowe funkcje związane z obsługą obrazu, G-sensora czy GPS. Dzięki temu producenci kamer samochodowych mają ułatwione zadanie – zamiast pisać wszystko od zera, składają oprogramowanie z „klocków” dostarczonych przez twórcę SoC, takiego jak Novatek czy HiSilicon.

A dlaczego producenci kamer nie tworzą wszystkiego samodzielnie? Z biznesowego punktu widzenia jest to zadanie nieopłacalne. Do kamer potrzebne są chipy kodujące obraz, których zaprojektowanie jest niemożliwe bez milionowych nakładów. Kiedyś opiszemy, dlaczego tak jest, w osobnym artykule.

Czym jest SoC?

SoC to układ scalony, który łączy na jednej płytce krzemowej wszystkie kluczowe funkcje potrzebne do działania kamery:

• Procesor (CPU) – zarządza systemem: menu, Wi-Fi, GPS, zapisem na kartę pamięci.
• ISP (Image Signal Processor) – „widzi” surowy obraz z matrycy i decyduje, jak poprawić go w nocy, jak wyciągnąć detale z HDR i jak zredukować szumy.
• Enkoder wideo – kompresuje dane z matrycy do formatu, który zajmuje mało miejsca na karcie (np. H.264 lub H.265).

Każdy z tych trzech bloków przekłada się na to, co widzisz po odtworzeniu nagrania – ostrość w nocy, płynność w 4K i stabilność pracy urządzenia – ale sam SoC niczego nie zarejestruje bez osobnego sensora obrazu (matrycy), który dostarcza mu surowy sygnał do dalszej obróbki przez ISP. To właśnie jakość tej matrycy, np. z rodziny Sony STARVIS, w dużej mierze decyduje, ile SoC w ogóle ma do „obróbki”.

Przegląd popularnych układów SoC

Poniżej zestawienie najpopularniejszych platform sprzętowych stosowanych w nowoczesnych wideorejestratorach.

Jak czytać tę tabelę?

Półka premium (Novatek NTK96529, Novatek NT96580): tu płaci się za zaawansowane odszumianie, kluczowe przy odczytywaniu tablic rejestracyjnych w nocy.

Półka średnia (Novatek NT96670, HiSilicon HI3559 V200): złoty środek dla większości kierowców. Zapewnia czysty obraz w rozdzielczości 1440p i solidną stabilność pracy.

Półka budżetowa (SigmaStar SSC8629G): wystarcza do podstawowego zapisu zdarzeń, ale nie oczekuj cudów w nocy ani płynności w 4K.

Dlaczego dwie kamery z tym samym procesorem mogą nagrywać inaczej?

Nawet najlepszy SoC wymaga odpowiedniego dostrojenia w warstwie oprogramowania (firmware). Sam układ scalony to tylko potencjał – to producent kamery decyduje, jak wykorzystać możliwości ISP: jak agresywnie redukować szumy, jak łączyć klatki w HDR i jak balansować jasność z ostrością w nocy. Dlatego dwa różne rejestratory z identycznym procesorem mogą dawać zupełnie inny efekt końcowy – diabeł tkwi w oprogramowaniu, które producent „napisze” pod dany układ.

Co to oznacza przy wyborze kamery?

Skoro producenci rzadko podają model SoC wprost, warto zwracać uwagę na pośrednie sygnały jego jakości: obsługiwaną rozdzielczość i liczbę klatek na sekundę, jakość trybu HDR w nocy, zastosowany kodek wideo oraz to, czy kamera obsługuje nagrywanie z dwóch obiektywów jednocześnie bez spadku płynności. To właśnie te parametry są bezpośrednim odbiciem klasy zastosowanego układu SoC.

Ciekawe zestawienie o procesorach w kamerach samochodowych można znaleźć na blogu BSTA: What’s Inside Your Dash Cam? A Guide to Dash Cam Processors.